कसे कसे च होतंय मला ....असंख्य वेदना होतात हृदयला ...

कसले वेड लावून ठेवलय ग हे माज्या जीवाला ...

असे मला एकटे सोडून जाणे पटतंय का ग तुज्या मनाला ...

काळ सरला, ऋतु बदलले,

तरी मन तुझ्या आठवणींचा माग काही सोडत नाही;

वारे बदलले,दिशा संपल्या,

पण तुझ्याशिवाय या मनाचा, ठाव कुठंही जडत नाही.

निस्तेज ह्या ह्रदयाला,

तुझ्या आठवांचा सुर्य प्रकाश देतो;

निष्पर्ण ह्या जीवनाला,

तुझ्या येण्याच्या आशेने पालवी देतो.

तुला शपथ आहे माझ्या प्रत्येक श्वासाची;

घशात अडकलेल्या प्रत्येक घासाची;

वादळ हो, वारा हो, पाऊस बनून धाव;

एकदाच माझ्या ह्रदयावर घाल, मिलनाचा घाव;

आणि मग, फुटलेल्या माझ्या काळजाचे, तुकडे येऊन समेट..

.

तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
सांज वेळेची आठवण येते
तुझ्या पाउल खुणांची
किती दाटण होते...

तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
केवड्यांची त्या आठवण येते
मी आणलेल्या गजरयांची
परत एकदा साठवण होते...

तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
आठवले तुझे पैंजण होते
आताही कानावर या
त्यांची ओघवती छन छन येते...

तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
मनात मेघांची अडचण होते
ओल्या चिंब पावसात मग
मन माझे न्हाऊन घेते....

तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
चौघड्यांची ती साद येते
तुझ्या लग्नात वाजणाऱ्या सनई संगे
मला तुझ्यापासून दूर नेते....

तुझी वाट पाहतो तेंव्हा
जड माझी पापणी होते
तुझ्या संसारातल्या वसंतान
थोडीशी ती हलकी होते...

खरच तुझी वाट पाहतो तेंव्हा !!!!!